neden ürüyoruz?
herkes tartışıyor; neden bu dünyadayız? nedir amacımız? insanın fonksiyonu nedir? gibi soruları herkes soruyor ve merak ediyor aslında. yaradılışa inananın kendine has bir açıklaması var en azından; ama evrimci için bu ucu açık kalan bir soru. onlarda yaşam formunu tesadüfler zinciri olarak açıklıyorlar. tamam eyvallah bunlara bir lafım yok.
isteyen leblebiye inanır isteyen atasının bir balık veya maymun olduğuna; benim sorunum ve sorum neden üremeye devam ediyoruz? herkes çok mu mutlu dünya da? bana mı mutsuzuz gibi geliyor yoksa. çevremde ki herkes şikayet ediyor mutsuzluktan, hayatlarını amaçsız ve değersiz buluyorlar. bu ülke de çok haklılar zaten, her zaman diyorum bu ülke bize ne verdi ki ne isteyecek? yurt dışında da durumun farklı olduğunu da sanmıyorum. herkes yalnız herkes mutsuz! evliler mutsuz, deliler gibi aşık olup sevdiğinin başkalarının altına yattığını bilen ve her gece içen gençler mutsuz, akşam evine ekmek götürmek için yer temizleyen adam mutsuz, hayatını yok yere ve hiç bir işe yaramadan gecekondularda tüketenler mutsuz, 40 yaşına gelmiş ve hala evlenememiş kadın mutsuz, hayat kadınları mutsuz, milyonlarca hayal kurup kravatlı köpek haline gelmiş üniversite mezunları mutsuz, çalışanlarını tasma gibi kravatlarından tutup sağa sola savuran müdürleri mutsuz, iş bulan mutsuz, iş bulamayan mutsuz. ülke de meyhaneler gece gündüz, hafta içi, hafta sonu dolmuş taşmış, bir bakan çıkmış "800 lira iyi para" demiş. başbakanın köpeği olmuş bakan mutsuz. amerika nın köpeği olmuş başbakan mutsuz, onu köpek eden eli kanlı da mutsuz.
ama hala ürüyoruz, kimimiz cehaletten, kimimiz mutluluğu bir çocukta aradığı için. kimimiz de yalnızlığımızdan biraz olsun kurtulmak için. yani yine kendimiz için yakıyoruz başka bir insanı. dağda bayırda geliri bile olmadan 10 çocuk yapan kekolara değil elbet bu laflarım. onlar zaten kaybolmuş hayatlar. ama genel olarak mutsuz bir insansanız ve hayatın boş olduğu kanısı yavaş yavaş oturmuş ise kafanızda, bu dünya da zaten yeterince çocuk var. nüfus zaten almış başını gidiyor. yapmayın çocuk mocuk.
hayatınızı bir şeye adayasınız mı geldi? milyonlarca aç çocuk var afrika da, sağda solda her yer de. ama yok bencillik var kanınızda, mastürbasyon yapacaksınız illa ki hayata karşı. bu kirli kan o iğrenç nefsiniz yüzünden devam edecek ve bu dünya her geçen gün iğrençleşmeye devam edecek. mutsuzluğunuz ve o iğrenç geniniz nesiller boyu devam edecek. 1923 yılında 2 milyar olan dünya nüfusu 90 yılda 7 milyar olmuş hala çocuk yapacaksınız. nerede istihdam edilecek bu kadar insan? meyhane de.
bırakın artık gördüğünüzü tekrar etmeyi, sevmiyorsanız bu dünyayı neden üreyeceksiniz ki? insan hayatında seveceği ve her şeyini vereceği tek varlığa bunu yapar mı? cinsel yolla bulaşan en büyük hastalık, hayattır.
